Argentina vallei

Oostelijk van de Nervia vallei, nog voorbij San Remo, loopt de Argentina vallei (Valle Argentina). De ongeveer 40 kilometer lange Argentina rivier verwerkt de afvoer van neerslag en smeltwater vanaf de Monte Saccarello tot aan de zee bij Arma di Taggia. Deze vallei vormt een directe verbinding van de kust met het hooggebergte en de daar gelegen dorpen, op de hellingen van rond de 2000 meter hoge bergen. De Taggiasca olijf die overal in het gebied verbouwd wordt, ontleend zijn naam aan Taggia. Dit middeleeuwse dorp aan het begin van de vallei, heeft dezelfde typisch Ligurische steegjes en kenmerkende bouw als de andere middeleeuwse nederzettingen in de streek.

Terug naar Bergen en valleien

olijvenboomgaard.JPG

Taggiasca olijf

Overal in de streek wordt de Taggiasca olijf verbouwd. De olijvensoort ontleent zijn naam aan de plaatsTaggia, gelegen aan het begin van de Argentina vallei.

Mediterrane bossen en rotsen

Het eerste deel van de vallei hult zich in alle mogelijke tinten groen van mediterrane bebossing. Hierna gaat het beeld over naar olijfbomen en wijngaarden, gevolgd door steile hellingen en kale rotsen. Bossen, bergweiden en Alpentoppen regeren hier. Vanaf Badalucco, vroeger een belangrijk knooppunt voor het verkeer tussen dal en bergen, lopen verschillende bergwegen de zijdalen in. Verder (en hoger) in de vallei ligt Montalto Ligure. Hier vandaan gaat een bergweg een zijdal in naar het dorp Carpasio en de Colla d’Oggia.

Zicht op Triora.JPG

Triora

De weg door de Argentina vallei leidt naar het hooggebergte. Net onder de boomgrens liggen de plaatsen Molini de Triora en Triora. Hier vandaan is er een verbindingsweg met de Nervia vallei.

Molini di Triora en Triora

Nog onder de boomgrens in de Argentina vallei liggen de nederzettingen Molini de Triora en Triora. Molini di Triora dankt zijn bestaan aan het op de bergakkers verbouwde graan; maar liefst 23 watermolens maalden hier in vroeger tijden het graan. Tot op heden zijn een paar van die molens in gebruik en is het brood van Triora (‘pane di Triora’) een begrip in de streek. Het gebruikte graan en de kwaliteit van het water geven het brood zijn specifieke smaak.

Dankzij de akkerbouw en veeteelt was het 800 meter hoog gelegen Triora vroeger een welvarende gemeente. Het gebied was de graanschuur van de Republiek Genua. Daarnaast leidde de verbindingsroute van de top van het Roiadal tot de zee door Triora.Vanaf Triora leiden de wegen verder de Ligurische Alpen in. Ook is er een directe verbinding met de vallei van de Nervia.